In de koeltechniek gaat het erom om de gehele koelketen te beheersen, dus in het voorbeeld hierboven van de koe op de boerderij tot het melkpak bij u thuis in de koelkast.
De melk komt op koe-temperatuur (ca. 38 graden Celcius) uit de koe en wordt op de boerderij gekoeld en opgeslagen in melktanks.
De melkfabriek haalt de gekoelde melk op in gekoelde tankwagens en slaat deze op in gekoelde tanks voor verwerking in de melkfabriek.
In de melkfabriek worden er in verschillende processen waarbij zowel verwarmd als gekoeld wordt verschillende producten van gemaakt, zoals kaas, boter, gepasteuriseerde melk, vla etc., etc.
De eindproducten worden gekoeld opgeslagen totdat ze opgehaald worden door de supermarktketen.
De supermarktketen haalt de verpakte en gepasteuriseerde melk (dagmelk) op in gekoelde vrachtwagens die de melk naar een gekoeld distributiecentrum brengt.
De supermarkt bij u op de hoek besteld de melk en deze wordt in gekoelde vrachtwagens naar de supermarkt vervoerd.
In de supermarkt word de melk in een koelcel opgeslagen totdat hij in het gekoelde supermarkt koelmeubel aan u als consument wordt aangeboden.
In deze hele koelketen wordt de melk gekoeld en op een bepaalde temperatuur gehouden en ook gecontroleerd. Hier houdt de verantwoording van de koelketen op en aan de consument gegarandeerd met een houdbaarheidsdatum die aan de maximale temperatuur van de melk in de koelketen is gekoppeld.
Als consument brengt u de melk naar huis, zet hem in de koelkast tot u de melk consumeert. Als wij als koeltechneuten ons werk goed hebben gedaan, kan de supermarkt garanderen dat de melk vers is tot de houdbaarheidsdatum.
Best een interessant traject nietwaar? Het gaat van koeling op boerderijen, naar industriele koeltechniek, via transportkoeling, opslagkoeling naar supermarktkoeling. Het geheel moet gekoeld, geregeld, geregistreerd en onderhouden worden, met een minimaal energieverbruik en een minimale milieubelasting. |
